Skip to main content

Her last painting

Ο πίνακας "Viva La Vida" που σημαίνει ζήσε τη ζωή θεωρείται το τελευταίο έργο της Μεξικανής καλλιτέχνιδας.  Ολοκλήρωσε αυτόν της τον πίνακα οκτώ μέρες πριν τον θάνατο της στις 13 Ιουλίου το 1954, σε ηλικία 47 ετών.  Σε αυτό το έργο έχει ζωγραφίσει μία νεκρή φύση με καρπούζια.  Το καρπούζι ως φρούτο στις δημιουργίες της Frida, αποτελεί ένα σύμβολο με αρκετό νόημα και είναι ένα συχνό θέμα όσον αφορά την μεξικανική τέχνη.  Είναι ένα σύμβολο στην εοαρτιστική εκδήλωση "Dia de los Muertos" που σημαίνει η Ημέρα των Νεκρών, όπου τα καρπούζια είτε απεικονίζονται να τρώγονται από τους νεκρούς είτε παρουσιάζονται σε στενή σχέση με τους νεκρούς.

Στο ημερολόγιο της η Kahlo λίγες μέρες πριν πεθάνει είχε γράψει "Ελπίζω η έξοδος μου να είναι χαρούμενη - και ελπίζω ότι δεν θα επιστρέψω ποτέ." Η ζωή της ήταν γεμάτη από εξασθενητικό πόνο είτε σωματικό λόγω της αρρώστιας και των τραυματισμών της από ένα σχεδόν θανατηφόρο ατύχημα που είχε, είτε από τον ταραχώδη γάμο της.

Παρά τα σωματικά και ψυχικά της τραύματα τα οποία είχε, ήταν γεμάτη από ατελείωτη καλλιτεχνική έκφραση και πολιτισμική εξερεύνηση.  Αυτός ο πίνακας της, το "Viva la Vida" είναι ακόμα ένα παράδειγμα ότι ακόμα και με τον θάνατο της να φτάνει κοντά έχει την δύναμη και την τόλμη να ξεφύγει από την απαισιοδοξία παρά της κατάστασης, όπου βρισκόταν σε σκοτάδι και νοσηρότητα.  Δεν φοβάται τον θάνατο, ούτε επιθυμεί απελπισμένα την συνέχιση της ζωής.  

Μετά από ανάλυση του πίνακα, μερικοί κριτικοί υποστηρίζουν ότι τα καρπούζια ήταν ζωγραφισμένα πολύ νωρίτερα, αλλά διαισθανόμενη ότι ο θάνατος ήταν κοντά, προσθέτει τα τελευταία της λόγια στον πίνακα "Viva la Vida".


Διαδικτυακές Πηγές:


Comments

Popular posts from this blog

Frida Kahlo as a Feminist Icon

Στη διάρκεια της ζωής της η Frida βρέθηκε αντιμέτωπη με διάφορες δυσκολίες, έζησε όμως με τους δικούς της όρους, ελεύθερη χωρίς περιορισμούς.  Ξεπερνούσε τα εμποδία της με τον δικό της τρόπο και λόγω της στάσης της για την ζωή έγινε ένα σύμβολο αντικουλτούρας και φεμινισμού.  Μετά από τους σοβαρούς τραυματισμούς που είχε έλεγε "Πόδια. Τι τα χρειάζομαι από τη στιγμή που έχω φτερά για να πετάξω;".  Αυτά της τα μαγικά λόγια και πολλά άλλα καθορίζουν το γεγονός ότι δεν ήταν απλά μία καλλιτέχνιδα αλλά κάτι περισσότερο από αυτό. Η μοναδικότητα της φαίνεται μέσα από τον τρόπο που απεικόνιζε τον εαυτό της στους πίνακες της.  Ήταν ζωγράφος του εαυτού της, των σκέψεων των συναισθημάτων και όλων των πραγμάτων που ήταν στο μυαλό της.  Εκφραζόταν χωρίς να διαμορφώσει ποτέ τον τρόπο της για να ταιριάζει με τα κοινωνικά αποδεκτά πρότυπα της εποχής.  Έθεσε τα δικά της πρότυπα και αρνήθηκε να είναι μία ακόμα γυναίκα που αποτελεί την μάζα.   Γνώρισε ...

"Henry Ford Hospital"

Σε αυτό τον πίνακα η Frida απεικονίζει τον εαυτό της στο νοσοκομείο Herny Ford ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι.  Πιο συγκεκριμένα η Kahlo τον Ιούλιο το 1932 είχε αποβάλει στο Detroit, υπό την επίβλεψη των γιατρών της είχε περάσει μακρείς περιόδους πλήρους ξεκούρασης στο κρεβάτι για να φέρει την εγκυμοσύνη της μέχρι το τέλος.  Το σώμα της όμως δεν άντεξε και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Henry Forf όπου έγινε και η έκτρωση. Σε κατάσταση βαθιάς κατάθλιψης η Frida ζήτησε να δει το έμβρυο του παιδιιού της ώστε να μπορέσει να το ζωγραφίσει.  Η επιθυμία της ωστόσο δεν έγινε αποδεκτή, αλλά ξεκίνησε να δημιουργεί το έργο της μέσω εικονογραφήσεων του άντρα της Ντιέγκο και των ιατρών της. Ο πίνακας δείχνει το μικρό αβοήθητο σώμα της να αιμορραγεί σε ένα τεράστιο κρεβάτι.  Το σώμα της από την μέση προς τα πάνω είναι γυρισμένο προς τον θεατή, ενώ από την μέση και κάτω είναι γυρισμένο προς την άλλη κατεύθυνση.  Αυτό δείχνει την μεγάλη ταλαιπωρία που είχε υποστεί.  ...

"Without Hope"

Το 1945 η Frida Kahlo εμπνεύστηκε και  δημιούργησε τον πίνακα "Χωρίς Ελπίδα".  Εκείνη την περίοδο είχε γίνει πάρα πολύ αδύνατη και υποσιτισμένη εξαιτίας της έλλειψης όρεξης.  Ως εκ τούτου είχε συνταγογραφηθεί με μια δίαιτα πάχυνσης.  Ο πίνακας απεικονίζει την Kahlo ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι με δάκρυα στα μάτια, σε ένα άψυχο τοπίο μιας ερήμου, φωτισμένο όμως τόσο από το φεγγάρι που παρουσιάζεται όσο και από τον ήλιο.  Βρίσκεται κάτω από τα λευκά νοσοκομειακά σεντόνια, που καλύπτουν ολόκληρο το σώμα της εκτός από το κεφάλι της και φέρουν κύτταρα και οργανισμούς. Σε αυτόν τον πίνακα κάθε ελπίδα και ανοχή της φαίνεται να έχει εξαφανιστεί.  Τα χέρια της είναι κάτω από τα σεντόνια, δείχνοντας την έτσι αδύναμη και ελεγχόμενη από την μοίρα της.  Αυτή της η αδυναμία που ένιωθε φαίνεται και από τα λόγια που είχε γράψει πίσω από τον πίνακα: "Not the least hope remains to me... Evreything moves in tune with what the belly contains".  Πάνω από το σώμ...