Skip to main content

Self-Portrait as a Tehuana

Η αυτοπροσωπογραφία ως Tehuana αναφέρεται πολλές φορές και ως "Ο Ντιέγκο στο μυαλό μου".  Η Frida ξεκίνησε αυτό τον πίνακα το 1940 αλλά τον ολοκλήρωσε το 1943, λόγω της κατάστασης που έζησε με το πρόβλημα που υπήρχε στο γάμο της με τον Ντιέγκο Ριβέρα.  Το ζευγάρι χώρισε το 1940 μετά από μια δεκαετία γάμου, έναν γάμο όμως από την αρχή αμφιλογόμενο.  Με αυτό τον πίνακα η Frida και σε αυτή την στιγμή δημιουργεί βάσει των γεγονότων που συμβαίνουν εκείνη την διάρκεια της ζωής της.  Είναι επίσης ένας τρόπος για αυτήν να προσπαθήσει να πάρει πίσω τον Ριβέρα και να είναι πάλι μαζί, εκφράζοντας τα συναισθήματα για τον χωρισμό τους.



Στον πίνακα η Frida είναι ντυμένη με μια παραδοσιακή φορεσιά "Tehuana", ο Ντιέγκο αγαπούσε αυτό το είδος ρούχων.  Οι αποχρώσεις του υφάσματος κινούνται σε λευκά χρώματα με μια μεγάλη ροζ λωρίδα που στολίζει το κάτω μέρος της φορεσιάς.  Στο μέτωπο της υπάρχει ζωγραφισμένο ένα μικρό πορτρέτο του Ντιέγκο το οποίο καθιστά εμφανές το γεγονός ότι είναι συνέχεια στο κεφάλι και τις σκέψεις της και είναι για αυτήν πηγή συναισθημάτων και πάθους.  Ταυτόχρονα όμως με την αδυσώπητη αγάπη για αυτόν ανεξάρτητα από τις απιστίες του, μπορεί να συμβολίζει και την συνεχή του αδιαφορία.  Υπάρχει επίσης ακόμα ένα στοιχείο που είναι ζωγραφισμένο γύρω από το κεφάλη της Frida, το οποίο φαίνεται να είναι ιστός, θέλοντας να δείξει την ανάγκη της να παγιδεύσει ή να δελεάσει τον Ντιέγκο ώστε να είναι μόνο για αυτήν.

Με αυτόν τον πίνακα γίνονται σαφείς τα βαθιά συναισθήματα της μετά ακόμα και από το διαζύγιο, δείχνοντας την ειλικρινή και ανευ όρων αγάπη της για τον Ντιέγκο.

Comments

Popular posts from this blog

Frida Kahlo as a Feminist Icon

Στη διάρκεια της ζωής της η Frida βρέθηκε αντιμέτωπη με διάφορες δυσκολίες, έζησε όμως με τους δικούς της όρους, ελεύθερη χωρίς περιορισμούς.  Ξεπερνούσε τα εμποδία της με τον δικό της τρόπο και λόγω της στάσης της για την ζωή έγινε ένα σύμβολο αντικουλτούρας και φεμινισμού.  Μετά από τους σοβαρούς τραυματισμούς που είχε έλεγε "Πόδια. Τι τα χρειάζομαι από τη στιγμή που έχω φτερά για να πετάξω;".  Αυτά της τα μαγικά λόγια και πολλά άλλα καθορίζουν το γεγονός ότι δεν ήταν απλά μία καλλιτέχνιδα αλλά κάτι περισσότερο από αυτό. Η μοναδικότητα της φαίνεται μέσα από τον τρόπο που απεικόνιζε τον εαυτό της στους πίνακες της.  Ήταν ζωγράφος του εαυτού της, των σκέψεων των συναισθημάτων και όλων των πραγμάτων που ήταν στο μυαλό της.  Εκφραζόταν χωρίς να διαμορφώσει ποτέ τον τρόπο της για να ταιριάζει με τα κοινωνικά αποδεκτά πρότυπα της εποχής.  Έθεσε τα δικά της πρότυπα και αρνήθηκε να είναι μία ακόμα γυναίκα που αποτελεί την μάζα.   Γνώρισε ...

"Henry Ford Hospital"

Σε αυτό τον πίνακα η Frida απεικονίζει τον εαυτό της στο νοσοκομείο Herny Ford ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι.  Πιο συγκεκριμένα η Kahlo τον Ιούλιο το 1932 είχε αποβάλει στο Detroit, υπό την επίβλεψη των γιατρών της είχε περάσει μακρείς περιόδους πλήρους ξεκούρασης στο κρεβάτι για να φέρει την εγκυμοσύνη της μέχρι το τέλος.  Το σώμα της όμως δεν άντεξε και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Henry Forf όπου έγινε και η έκτρωση. Σε κατάσταση βαθιάς κατάθλιψης η Frida ζήτησε να δει το έμβρυο του παιδιιού της ώστε να μπορέσει να το ζωγραφίσει.  Η επιθυμία της ωστόσο δεν έγινε αποδεκτή, αλλά ξεκίνησε να δημιουργεί το έργο της μέσω εικονογραφήσεων του άντρα της Ντιέγκο και των ιατρών της. Ο πίνακας δείχνει το μικρό αβοήθητο σώμα της να αιμορραγεί σε ένα τεράστιο κρεβάτι.  Το σώμα της από την μέση προς τα πάνω είναι γυρισμένο προς τον θεατή, ενώ από την μέση και κάτω είναι γυρισμένο προς την άλλη κατεύθυνση.  Αυτό δείχνει την μεγάλη ταλαιπωρία που είχε υποστεί.  ...

"Without Hope"

Το 1945 η Frida Kahlo εμπνεύστηκε και  δημιούργησε τον πίνακα "Χωρίς Ελπίδα".  Εκείνη την περίοδο είχε γίνει πάρα πολύ αδύνατη και υποσιτισμένη εξαιτίας της έλλειψης όρεξης.  Ως εκ τούτου είχε συνταγογραφηθεί με μια δίαιτα πάχυνσης.  Ο πίνακας απεικονίζει την Kahlo ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι με δάκρυα στα μάτια, σε ένα άψυχο τοπίο μιας ερήμου, φωτισμένο όμως τόσο από το φεγγάρι που παρουσιάζεται όσο και από τον ήλιο.  Βρίσκεται κάτω από τα λευκά νοσοκομειακά σεντόνια, που καλύπτουν ολόκληρο το σώμα της εκτός από το κεφάλι της και φέρουν κύτταρα και οργανισμούς. Σε αυτόν τον πίνακα κάθε ελπίδα και ανοχή της φαίνεται να έχει εξαφανιστεί.  Τα χέρια της είναι κάτω από τα σεντόνια, δείχνοντας την έτσι αδύναμη και ελεγχόμενη από την μοίρα της.  Αυτή της η αδυναμία που ένιωθε φαίνεται και από τα λόγια που είχε γράψει πίσω από τον πίνακα: "Not the least hope remains to me... Evreything moves in tune with what the belly contains".  Πάνω από το σώμ...