Frida Kahlo

Ο πίνακας "Viva La Vida" που σημαίνει ζήσε τη ζωή θεωρείται το τελευταίο έργο της Μεξικανής καλλιτέχνιδας.  Ολοκλήρωσε αυτόν της τον πίνακα οκτώ μέρες πριν τον θάνατο της στις 13 Ιουλίου το 1954, σε ηλικία 47 ετών.  Σε αυτό το έργο έχει ζωγραφίσει μία νεκρή φύση με καρπούζια.  Το καρπούζι ως φρούτο στις δημιουργίες της Frida, αποτελεί ένα σύμβολο με αρκετό νόημα και είναι ένα συχνό θέμα όσον αφορά την μεξικανική τέχνη.  Είναι ένα σύμβολο στην εοαρτιστική εκδήλωση "Dia de los Muertos" που σημαίνει η Ημέρα των Νεκρών, όπου τα καρπούζια είτε απεικονίζονται να τρώγονται από τους νεκρούς είτε παρουσιάζονται σε στενή σχέση με τους νεκρούς. Στο ημερολόγιο της η Kahlo λίγες μέρες πριν πεθάνει είχε γράψει "Ελπίζω η έξοδος μου να είναι χαρούμενη - και ελπίζω ότι δεν θα επιστρέψω ποτέ." Η ζωή της ήταν γεμάτη από εξασθενητικό πόνο είτε σωματικό λόγω της αρρώστιας και των τραυματισμών της από ένα σχεδόν θανατηφόρο ατύχημα που είχε, είτε από τον ταραχώδη γάμο της. ...

Όσο εντυπωσιακά ήταν τα έργα που άφησε πίσω της αυτή η γυναίκα τόσο σπουδαία ήταν και τα λόγια της.  Είτε γραμμένα στο ημερολόγιο της, είτε στους πίνακες της ήταν τόσο πρωτοποριακά για την εποχή την οποία ζούσε που μπορούν ακόμα να μας επηρεάσουν.  Κάποια από αυτά είναι: "I'm not sick. I'm broken. But I am happy to be alive as long as I can paint" -Frida Kahlo "I drank because I wanted to drown my sorrows, but now the damned things have learned to swim." -Frida Kahlo "Nothing is absolute. Everything changes, everything moves, everything revolves, everything flies and goes away." -Frida Kahlo "I must fight with all my strength so that the little things that my health allows to do might be pointed toward helping the revolution. The only real reason for living" -Frida Kahlo “I used to think I was the strangest person in the world but then I thought there are so many people in the world, there must be someone just like me who...

Στη διάρκεια της ζωής της η Frida βρέθηκε αντιμέτωπη με διάφορες δυσκολίες, έζησε όμως με τους δικούς της όρους, ελεύθερη χωρίς περιορισμούς.  Ξεπερνούσε τα εμποδία της με τον δικό της τρόπο και λόγω της στάσης της για την ζωή έγινε ένα σύμβολο αντικουλτούρας και φεμινισμού.  Μετά από τους σοβαρούς τραυματισμούς που είχε έλεγε "Πόδια. Τι τα χρειάζομαι από τη στιγμή που έχω φτερά για να πετάξω;".  Αυτά της τα μαγικά λόγια και πολλά άλλα καθορίζουν το γεγονός ότι δεν ήταν απλά μία καλλιτέχνιδα αλλά κάτι περισσότερο από αυτό. Η μοναδικότητα της φαίνεται μέσα από τον τρόπο που απεικόνιζε τον εαυτό της στους πίνακες της.  Ήταν ζωγράφος του εαυτού της, των σκέψεων των συναισθημάτων και όλων των πραγμάτων που ήταν στο μυαλό της.  Εκφραζόταν χωρίς να διαμορφώσει ποτέ τον τρόπο της για να ταιριάζει με τα κοινωνικά αποδεκτά πρότυπα της εποχής.  Έθεσε τα δικά της πρότυπα και αρνήθηκε να είναι μία ακόμα γυναίκα που αποτελεί την μάζα.   Γνώρισε ...

Η αυτοπροσωπογραφία ως Tehuana αναφέρεται πολλές φορές και ως "Ο Ντιέγκο στο μυαλό μου".  Η Frida ξεκίνησε αυτό τον πίνακα το 1940 αλλά τον ολοκλήρωσε το 1943, λόγω της κατάστασης που έζησε με το πρόβλημα που υπήρχε στο γάμο της με τον Ντιέγκο Ριβέρα.  Το ζευγάρι χώρισε το 1940 μετά από μια δεκαετία γάμου, έναν γάμο όμως από την αρχή αμφιλογόμενο.  Με αυτό τον πίνακα η Frida και σε αυτή την στιγμή δημιουργεί βάσει των γεγονότων που συμβαίνουν εκείνη την διάρκεια της ζωής της.  Είναι επίσης ένας τρόπος για αυτήν να προσπαθήσει να πάρει πίσω τον Ριβέρα και να είναι πάλι μαζί, εκφράζοντας τα συναισθήματα για τον χωρισμό τους. Στον πίνακα η Frida είναι ντυμένη με μια παραδοσιακή φορεσιά "Tehuana", ο Ντιέγκο αγαπούσε αυτό το είδος ρούχων.  Οι αποχρώσεις του υφάσματος κινούνται σε λευκά χρώματα με μια μεγάλη ροζ λωρίδα που στολίζει το κάτω μέρος της φορεσιάς.  Στο μέτωπο της υπάρχει ζωγραφισμένο ένα μικρό πορτρέτο του Ντιέγκο το οποίο καθιστά εμφανές το γ...

Σε αυτό τον πίνακα η Frida απεικονίζει τον εαυτό της στο νοσοκομείο Herny Ford ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι.  Πιο συγκεκριμένα η Kahlo τον Ιούλιο το 1932 είχε αποβάλει στο Detroit, υπό την επίβλεψη των γιατρών της είχε περάσει μακρείς περιόδους πλήρους ξεκούρασης στο κρεβάτι για να φέρει την εγκυμοσύνη της μέχρι το τέλος.  Το σώμα της όμως δεν άντεξε και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Henry Forf όπου έγινε και η έκτρωση. Σε κατάσταση βαθιάς κατάθλιψης η Frida ζήτησε να δει το έμβρυο του παιδιιού της ώστε να μπορέσει να το ζωγραφίσει.  Η επιθυμία της ωστόσο δεν έγινε αποδεκτή, αλλά ξεκίνησε να δημιουργεί το έργο της μέσω εικονογραφήσεων του άντρα της Ντιέγκο και των ιατρών της. Ο πίνακας δείχνει το μικρό αβοήθητο σώμα της να αιμορραγεί σε ένα τεράστιο κρεβάτι.  Το σώμα της από την μέση προς τα πάνω είναι γυρισμένο προς τον θεατή, ενώ από την μέση και κάτω είναι γυρισμένο προς την άλλη κατεύθυνση.  Αυτό δείχνει την μεγάλη ταλαιπωρία που είχε υποστεί.  ...

Το 1945 η Frida Kahlo εμπνεύστηκε και  δημιούργησε τον πίνακα "Χωρίς Ελπίδα".  Εκείνη την περίοδο είχε γίνει πάρα πολύ αδύνατη και υποσιτισμένη εξαιτίας της έλλειψης όρεξης.  Ως εκ τούτου είχε συνταγογραφηθεί με μια δίαιτα πάχυνσης.  Ο πίνακας απεικονίζει την Kahlo ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι με δάκρυα στα μάτια, σε ένα άψυχο τοπίο μιας ερήμου, φωτισμένο όμως τόσο από το φεγγάρι που παρουσιάζεται όσο και από τον ήλιο.  Βρίσκεται κάτω από τα λευκά νοσοκομειακά σεντόνια, που καλύπτουν ολόκληρο το σώμα της εκτός από το κεφάλι της και φέρουν κύτταρα και οργανισμούς. Σε αυτόν τον πίνακα κάθε ελπίδα και ανοχή της φαίνεται να έχει εξαφανιστεί.  Τα χέρια της είναι κάτω από τα σεντόνια, δείχνοντας την έτσι αδύναμη και ελεγχόμενη από την μοίρα της.  Αυτή της η αδυναμία που ένιωθε φαίνεται και από τα λόγια που είχε γράψει πίσω από τον πίνακα: "Not the least hope remains to me... Evreything moves in tune with what the belly contains".  Πάνω από το σώμ...

Λίγους μήνες μετά το διαζύγιο της ζωγράφου με τον σύζυγο της και μετά από μια ιδιαίτερα ταραχώδη περίοδο η Frida Kahlo ζωγράφισε την αυτοπροσωπογραφία της με κομμένα τα μαλλιά της. Θαύμαζε πάντα τα μακριά, σκούρα, μαύρα μαλλιά της τα οποία όπως υποδικνύει είχε αποχωριστεί.  Σε αντίθεση με άλλες προηγούμενες αυτοπροσσωπογραφίες της φορούσε πάντα γυναικεία χρωματιστά φορέματα, σε αυτή την περίπτωση δεν ίσχυε.  Ήταν ντυμένη με ένα μεγάλο σε μέγεθος κοστούμι που μοιάζει με αυτά που φορούσε πάντα ο Ριβέρα.  Έκοψε τα μαλλιά της τα οποία ήταν αυτά που αγαπούσε τόσο πολύ ο άντρας της.  Κρατά στο δεξί της χέρι ένα ψαλίδι με το οποίο σημαίνει ότι το έκανε μόνη της και στο αριστερό της χέρι τα κομμένα της μαλλιά, το οποίο συμβολίζει τη θυσία της. Στον πίνακα κάθετε πάνω σε μια καρέκλα και είναι περιτρυγισμένη από τα κομμένα της μαλλιά, στο χώρο γύρω της φαίνεται να μην υπάρχει απολύτως τίποτα άλλο.  Αυτό το στοιχείο προσθέτει στην απόγνωση την οποίο βίωνε.  Γραμμ...

Η Frida Kahlo αποτύπωνε τον πόνο της ζωγραφίζοντας.  Το ατύχημα που της στιγμάτισε την ζωή την ανάγκασε να μείνει ακινητοποιημένη στο κρεβάτι.  Αρχικά άρχισε να ζωγραφίζει τον εαυτό της, βάζοντας ένα καθρέπτη στο ταβάνι, για να μπορέσει να αντέξει την ανιαρή καθημερινότητα.  Οι φρικτοί της πόνοι και οι 35 χειρουργικές επεμβάσεις που πραγματοποίησε αποτυπώθηκαν σε αριτουργηματικούς πίνκαες από την ίδια.  Ένας από αυτούς είναι ο πίνακας με τίτλο "Το Πληγωμένο ελάφι". Ο πίνακας αυτός δημιουργήθηκε μετά από μία αποτυχημένη επέμβαση που είχε η Κάλο στην σπουνδυλική στήλη το 1946.  Η επέμβαση γινόταν ώστε να απαλλαχθεί από τους ανυπόφορους πόνους που είχε στη μέση της λόγω των σοβαρών τραυματισμών που είχε από το ατύχημα.  Η αποτυχία όμως έφερε απογοήτευση στην Φρίντα και ο ο ψυχολογικός και σωματικός πόνος που νιώθει αποτυπώνεται σε αυτόν τον πίνακα.  Ζωγράφισε τον εαυτό της βαριά τραυματισμένο από βέλη, όπου από τις πληγές του ρέει αίμα. Η επιλογή τ...

Η Φρίντα Κάλο και Ντιέγκο Ριβέρα παντρέυτηκαν το 1929, χώρισαν δέκα χρόνια μετά και ξαναπαντρεύτηκαν το 1940. Κανείς δεν μπορούσε να χαρακτηρίσει κολακευτηκά τον Ριβέρα για την εξωτερική του εμφάνιση. Αντίθετα όμως ελάχιστες γυναίκες του αντιστάθηκαν. Αυτό ήταν και το μόνιμο πρόβλημα στον γάμο τους με την Κάλο, η αδυναμία του Ριβέρα στις όμορφες γυναίκες. Την ίδια χρονιά που η Κάλο έγινε δεκτή στην Εθνική Προπαρασκευαστική Σχολή του Μεξικού, ο Ντιέγκο Ριβέρα βρίσκεται για να διδάξει ο οποίος ήταν παντρεμένος με ένα μοντέλο.  Η έφηβη τότε Φρίντα εξομολογείται σε φίλη της την ερωτική λαχτάρα που ένιωσε όταν είδε τον καλλιτέχνη.  Το 1929 παντρεύονται παρά τις αντιδράσεις της μητέρας της, η οποία πίστευε ότι ο γάμος της κόρης της ήταν "ενός ελέφαντα με  μία περιστέρα".  Οι έρωτες του Ριβέρα όμως δεν σταμάτησα ούτε με αυτό τον γάμο του.  Η Κάλο γνώριζε αλλά προσποιούταν ότι δεν έδινε σημασία, άλλωστε είτε από αντίδραση είτε από πραγματική της επιθυμία είχε διάφορε...

H Magdalena Carmen Frida Kahlo y Calderon de Rivera γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου το 1907 στο Coyoacan μια μικρή πόλη στα προάστια του Μεξικό Σίτυ, στο πατρικό της σπίτι και σήμερα μουσείο γνωστό ως Casa Azul (Μπλε Σπίτι).  Η Φρίντα ισχυριζόταν πάντα ότι είχε γεννηθεί το 1910, το έτος που είχε αρχίσει η Μεξικανικη επανάσταση, έτσι ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να την συνδέουν άμεσα με το σύγχρονο Μεξικό.  Αυτή η λεπτομέρια δείχνει την ιδιαίτερη προσωπικότητα που είχε από την παδική της κιόλας ηλικία, όπου χαρακτηριζόταν από βαθιά αίσθηση ανεξαρτησίας και εξέγερσης ενάντια στις κατεστημένες κοινωνικές και ηθικές συνήθειες. Η ζωή της σηματοδοτήθηκε από σωματική ταλαιπωρία, αφού σε ηλικία μόλις πέντε ετών αρρώστησε από πολιομυελίτιδα  Έτσι εγκατέλειψε από νωρίς το παιχνίδι και καθηλώθηκε από στο κρεβάτι.  Η αρρώστια της άφησε το δεξί πόδι μικρότερο από το αριστερό και ημιπαράλυτο.  Με πείσμα όμως και διάθεση για μόρφωση καταφέρνει το 1922 να γίνει δεκ...